De Prinseneilanden liggen in de Zee van Marmara, op een veerboottocht van Istanbul, en ze zijn de eenvoudigste manier om een dag de stad uit te zijn zonder de stad te verlaten.
Op deze pagina staan affiliatelinks. Boek je via zo’n link, dan krijgen wij een kleine vergoeding en betaal jij niets extra. Onze keuzes en volgorde hangen daar niet van af. Meer uitleg
Snel antwoord
- Waar vandaan: veerboten vertrekken vanaf Kabatas, Eminonu, Kadikoy en Bostanci.
- Welk eiland: Buyukada is het grootste en het meest bezocht. Heybeliada is de rustigere buur.
- Tarieven: wij noemen geen veerboottarieven, want die verschillen per aanbieder en veranderen. Kijk op sehirhatlari.istanbul en bij IDO.
- Vervoer op het eiland: gemotoriseerd verkeer is beperkt. De paardenkoetsen zijn afgeschaft en vervangen door elektrische voertuigen.
- Tijd nodig: een hele dag, van vroeg vertrek tot laat terug.
- Niet doen: op een zonnige zomerzaterdag of zondag. Dan staat de halve stad in dezelfde rij.
Op deze pagina
Wat de Prinseneilanden zijn
De Prinseneilanden, in het Turks Adalar, zijn een groepje eilanden in de Zee van Marmara, ten zuidoosten van de stad. Ze horen bestuurlijk bij Istanbul en vormen er een eigen district van.
Vier eilanden hebben een veerbootverbinding en zijn bewoond: Kinaliada, Burgazada, Heybeliada en Buyukada. De veerboot doet ze in die volgorde aan, met Buyukada als laatste halte.
De naam komt uit de Byzantijnse tijd, toen de eilanden onder meer dienden als ballingsoord voor prinsen en andere hooggeplaatsten die het hof liever kwijt was dan rijk. Later werden ze een zomerverblijf, eerst voor de Griekse, Armeense en Joodse gemeenschappen van de stad en daarna voor gegoede Istanbulers in het algemeen.
Uit die periode komen de houten villa’s met erkers, veranda’s en tuinen die nu het gezicht van de eilanden bepalen. Er staan kerken, kloosters en een synagoge, en op Heybeliada een voormalig Grieks-orthodox seminarie.
Het bijzondere aan de eilanden is de stilte. Gewoon autoverkeer is er niet, en dat merk je zodra de veerboot vertrekt en je op de kade staat.
Dennenbossen lopen tot aan het water, de straten zijn smal, en het enige geluid komt van de zee, de meeuwen en de elektrische voertuigen die tegenwoordig het personenvervoer doen. Voor wie een paar dagen in het lawaai van Istanbul heeft doorgebracht, is dat contrast de belangrijkste reden om te gaan.
De veerboot: vanwaar, hoe lang, wat het kost
| Vertrekpunt | Kant van de stad | Waar je vandaan komt |
|---|---|---|
| Kabatas | Europees | Eindpunt tram T1, kabelbaan F1 vanaf Taksim |
| Eminonu | Europees | Tram T1, naast het historisch schiereiland |
| Kadikoy | Aziatisch | Metro M4, veerboten vanaf Eminonu en Karakoy |
| Bostanci | Aziatisch | Metro M4, verder naar het zuidoosten dan Kadikoy |
Vertrekpunten gecontroleerd op 20 september 2026. Wij noemen bewust geen veerboottarieven en geen vertrektijden: die verschillen per aanbieder en per seizoen, en ze worden regelmatig aangepast. De actuele dienstregeling en de tarieven vind je bij Sehir Hatlari (sehirhatlari.istanbul) en bij IDO. Controleer ze dezelfde week dat je gaat.
Er varen twee soorten boten. De gewone veerboten van de stadsrederij zijn de klassieke variant: groot, langzaam, met een dek waar je buiten kunt zitten en thee kunt drinken.
Daarnaast zijn er snellere boten, die korter onderweg zijn maar waar je binnen zit. Voor de beleving is de langzame boot beter. Voor wie krap in de tijd zit, is de snelle boot een overweging.
Over de reistijd: vanaf de Europese kant, dus vanaf Kabatas of Eminonu, ben je het langst onderweg omdat de boot eerst de hele Bosporusmonding oversteekt en daarna nog drie eilanden aandoet voordat hij bij Buyukada komt.
Vanaf Bostanci op de Aziatische kant is de overtocht het kortst, omdat dat vertrekpunt het dichtst bij de eilanden ligt. Wie dus tijd wil winnen, reist met de metro M4 naar Bostanci en neemt daar de boot.
Hoe je bij die vertrekpunten komt en wat het vervoer kost, staat bij vervoer in Istanbul.
Betalen gaat op de gewone veerboten meestal met de Istanbulkart. Zorg dus dat je genoeg saldo hebt voordat je aan boord gaat, want op het eiland is opwaarderen lastiger dan in de stad.
Houd er ook rekening mee dat je met een anonieme kaart geen overstapkorting krijgt: de rit naar het vertrekpunt en de overtocht tellen los.
Buyukada: wat je er doet
Buyukada betekent groot eiland, en dat is het ook: het grootste van de vier en het enige met een dorp dat groot genoeg is om een middag in te verdwalen. Je komt aan bij een kade met een oud veerbootgebouw, en daarachter begint het dorp met winkels, terrassen en de aanlegplaats van het eilandvervoer.
Rond het eiland lopen of fietsen
Het beste wat je op Buyukada kunt doen, is de rondweg volgen. Die loopt langs de kust en door de dennenbossen, met uitzicht op het water en op de andere eilanden.
Je kunt hem lopen of fietsen. Fietsen zijn bij de kade te huur. Het is geen wandeling van een half uur, dus schoenen waarop je een paar uur kunt lopen zijn geen overbodige luxe.
Onderweg passeer je de mooiste houten villa’s van het eiland, waarvan sommige prachtig onderhouden zijn en andere langzaam instorten.
De klim naar Aya Yorgi
Op de hoogste heuvel van het eiland staat het Grieks-orthodoxe klooster Aya Yorgi, gewijd aan Sint-Joris. De klim erheen is steil en gaat over een geplaveid pad, en hij is het bekendste onderdeel van een bezoek aan Buyukada.
Boven heb je het wijdste uitzicht van de eilanden, over de Zee van Marmara en terug naar de stad. Het klooster zelf is klein en eenvoudig.
Rond het pad zie je lapjes stof en draden aan struiken geknoopt: dat zijn wensen, een gebruik dat hier door bezoekers van alle gezindten wordt gevolgd. Neem water mee voor de klim, zeker in de zomer.
De houten architectuur
Buyukada is een van de weinige plekken waar de houten bouwstijl die ooit heel Istanbul kenmerkte nog op schaal bewaard is gebleven. In de stad zelf is het meeste hout in de loop van de twintigste eeuw afgebrand of vervangen door beton.
Hier staan hele straten met houten huizen. Het bekendste gebouw is het voormalige Griekse weeshuis op een van de heuvels, een enorm houten bouwwerk dat al decennia leegstaat en vervalt.
Van dichtbij kom je er niet bij, maar je ziet het vanaf verschillende punten op het eiland liggen.
Zwemmen en aan het water zitten
Er zijn stranden en zwemclubs aan de kust, waarvan de meeste betaald zijn en een ligbed en een kleedruimte bieden. Verwacht geen brede zandstranden. Het is meestal een platform of een kiezelstrandje aan een helder stuk water.
In het hoogseizoen zijn ze vol en in het laagseizoen dicht. Prijzen noemen we niet, want die verschillen per club en per seizoen. Vraag het bij aankomst na bij de kade.
De andere eilanden
- Heybeliada: het op een na grootste eiland en het beste alternatief voor wie de drukte van Buyukada wil vermijden. Ook hier dennenbossen, houten huizen en een kustweg, maar met minder bezoekers. Op de heuvel staat het voormalige Grieks-orthodoxe seminarie, dat sinds de jaren zestig gesloten is en regelmatig in het nieuws komt als onderwerp van politieke discussie.
- Burgazada: kleiner en rustiger, met een dorp dat je in een half uur doorloopt. Bekend bij Turkse bezoekers als het eiland van de schrijver Sait Faik, wiens huis er als museum is ingericht.
- Kinaliada: het dichtst bij de stad, het kaalst van de vier en het minst bezocht door buitenlandse bezoekers. Weinig bos, veel uitzicht op het water.
Twee eilanden op een dag is mogelijk maar krap. Wil je het proberen, combineer dan Heybeliada en Buyukada, want daar varen ook onderlinge bootjes tussen. Reken erop dat je dan van beide eilanden alleen het dorp en een stuk kust ziet, en de klim naar Aya Yorgi niet haalt.
Vervoer op het eiland
Dit is het punt waarop veel oudere reisinformatie niet meer klopt. Jarenlang was de paardenkoets, de faytonu, het beeld van Buyukada: een rondrit over het eiland in een open rijtuig.
Die koetsen zijn afgeschaft na aanhoudende kritiek op de behandeling van de paarden, en ze zijn vervangen door elektrische voertuigen. Wie op een oude pagina leest dat je op de kade een koets neemt, leest verouderde informatie.
Wat er nu rijdt, zijn elektrische minibusjes die rondes over het eiland maken, plus elektrische taxi’s. Gewoon gemotoriseerd verkeer is beperkt tot dienstvoertuigen zoals de brandweer, de vuilnisdienst en bevoorrading.
Verder verplaats je je te voet of op de fiets. Fietsen huur je bij de kade. Let op dat het eiland heuvelachtig is en dat de klim naar het klooster niet fietsbaar is.
Voor wie slecht ter been is, betekent dit iets. Het dorp bij de kade is vlak en goed te doen, maar zodra je het eiland op wilt, loopt het omhoog.
De elektrische voertuigen lossen een deel daarvan op, maar niet alles. Wil je toch gaan, houd het dan bij de kade en het dorp, en neem de tijd.
Hoeveel tijd je nodig hebt
Een bezoek aan de Prinseneilanden is een dagtrip en geen uitstapje van een paar uur. Heen en terug ben je alleen al een flink deel van de dag op het water, en op het eiland zelf wil je niet gehaast rondlopen. Een werkbare indeling.
- Vroeg naar de steiger: ga met de eerste of tweede boot van de ochtend. Je vaart dan met minder mensen en je hebt de hele dag voor je.
- Bij aankomst eerst het dorp uit: de kade is het drukst. Loop meteen door richting de rondweg of neem de klim naar boven, dan zit je voor op de stroom.
- Midden op de dag de klim naar Aya Yorgi: of juist niet, als het warm is. Doe hem dan als eerste of aan het eind van de middag.
- Lunch aan het water: de terrassen aan de kade zijn op bezoekers gericht en dienovereenkomstig geprijsd. Een paar straten het dorp in eet je beter.
- Terug voor het spitsuur van de boten: de laatste boten op een mooie dag zijn stampvol. Vertrek liever een boot eerder dan een boot later.
Een dag op de eilanden combineert het beste met een ochtend of avond in Kadikoy, omdat je daar toch overstapt of langskomt. Meer over die wijk staat bij Kadikoy.
Past het in een kort verblijf? Dat hangt ervan af hoeveel dagen je hebt.
In een schema van drie dagen valt het zwaar. Zie Istanbul in 3 dagen voor de afweging.
Wanneer je beter niet gaat
Hier het eerlijke deel, want dit staat zelden ergens. De Prinseneilanden zijn niet alleen een bestemming voor buitenlandse bezoekers. Ze zijn vooral de plek waar Istanbulers zelf naartoe gaan als het mooi weer is, en Istanbul heeft miljoenen inwoners.
Op een zonnige zaterdag of zondag in de zomer betekent dat: rijen bij de steigers, volle boten waarop je staat in plaats van zit, een kade vol mensen bij aankomst, wachttijden bij de elektrische busjes en volle terrassen. De rust die de reden van je bezoek was, is er dan niet.
Ga dus doordeweeks als het even kan, en als dat niet lukt, ga dan vroeg en accepteer dat de terugtocht druk wordt.
De beste periodes zijn het late voorjaar en het vroege najaar: aangenaam weer, alles open, en minder mensen dan in juli en augustus.
In de winter zijn de eilanden op hun stilst en dat heeft zijn eigen charme, maar dan is een deel van de horeca dicht, kan de overtocht bij storm vervallen en is de kans op regen reeel. Check het seizoen bij het weer in Istanbul voordat je een dag vastlegt.
En ga niet bij aangekondigde harde wind: veerboten worden dan geschrapt en je kunt vastzitten op het eiland.
Praktisch voor onderweg
- Geld: neem contant geld mee. Er zijn pinautomaten op Buyukada, maar niet overal, en kleine zaken rekenen liever contant af.
- Istanbulkart: waardeer op voor je vertrekt, zodat je zeker weet dat je de terugreis kunt betalen.
- Water en zon: op het eiland is weinig schaduw op de open stukken van de kustweg en op de klim. Neem water mee en denk aan een pet.
- Schoenen: geen slippers als je van plan bent de rondweg te doen of naar het klooster te klimmen.
- Eten: de zaken aan de kade zijn de duurste. Loop het dorp in of neem zelf iets mee voor onderweg.
- Katten en honden: op de eilanden lopen, net als in de rest van de stad, veel straatdieren rond. Ze zijn gewend aan mensen en worden gevoerd, laat ze verder met rust.
- Laatste boot: zoek bij aankomst meteen op hoe laat de laatste boot terug vertrekt en plan daar ruim omheen.
Wat je op de eilanden niet vindt, zijn de klassieke bezienswaardigheden met een ticket. Er is geen museum dat je gezien moet hebben en geen monument waar je voor in de rij staat.
Dat is precies de bedoeling: je gaat hierheen om te lopen, te kijken en niets te moeten. Wie liever een dag met plekken en tickets vult, is beter af met de bezienswaardigheden van Istanbul op het vasteland.
Bronnen: de vertrekpunten en de situatie rond het eilandvervoer zijn gecontroleerd op 20 september 2026.
Voor dienstregelingen en tarieven van de veerboten verwijzen wij naar Sehir Hatlari (sehirhatlari.istanbul) en IDO, omdat die gegevens per seizoen wisselen en wij geen tarieven overnemen die we niet actueel kunnen verifieren. Vervoertarieven in de stad: yolculuk.com.tr, ingegaan op 16 februari 2026.
Veelgestelde vragen
Waar vertrekt de veerboot naar de Prinseneilanden?
Vanaf Kabatas en Eminonu op de Europese kant, en vanaf Kadikoy en Bostanci op de Aziatische kant. Bostanci ligt het dichtst bij de eilanden en heeft daarmee de kortste overtocht. Dienstregeling en tarieven vind je bij Sehir Hatlari op sehirhatlari.istanbul en bij IDO.
Wat kost de veerboot naar Buyukada?
Dat noemen wij bewust niet. De tarieven verschillen per aanbieder en per bootsoort en worden regelmatig aangepast, en een verouderd bedrag helpt je niet. Kijk het actuele tarief na op sehirhatlari.istanbul of bij IDO, en zorg dat je Istanbulkart voldoende saldo heeft voor heen en terug.
Rijden er nog paardenkoetsen op Buyukada?
Nee. De paardenkoetsen zijn afgeschaft na aanhoudende kritiek op de behandeling van de paarden en vervangen door elektrische voertuigen.
Er rijden nu elektrische minibusjes en taxi’s. Gewoon gemotoriseerd verkeer is beperkt tot dienstvoertuigen. Reisinformatie die nog over koetsen spreekt, is verouderd.
Hoeveel tijd heb je nodig voor de Prinseneilanden?
Een hele dag. Je bent alleen al een flink deel van de dag op het water, en op het eiland wil je de rondweg lopen of fietsen en eventueel naar het klooster klimmen. Ga met een van de eerste boten van de ochtend en vertrek liever een boot eerder terug dan de laatste.
Wanneer kun je beter niet naar de Prinseneilanden?
Op zonnige zomerweekenden. De eilanden zijn dan vooral de uitje van Istanbulers zelf, met rijen bij de steigers, volle boten en drukke terrassen.
Het late voorjaar en het vroege najaar zijn het aangenaamst. Ga ook niet bij aangekondigde harde wind, want dan kunnen overtochten vervallen.
Welk eiland kun je het beste kiezen?
Buyukada als je er een keer komt: het grootste eiland, met de rondweg, de houten villa’s en de klim naar het klooster Aya Yorgi. Heybeliada als je de drukte wilt vermijden en genoegen neemt met minder voorzieningen. Burgazada en Kinaliada zijn kleiner en rustiger nog.